چه بد بخته قناری که بخوونه اما رویاش حس بیرونه
چه بدبخته گلی گه مونده تو گلدون غمش یک قطره بارونه
چقدر سخته که چشمات رنگ غم باشه ولی ظاهر پر از خنده
چقدر سخته که عشقت آسمون باشه ولی آسون بگن چنده
دل داده ام بر باد ، بر هر چه باداباد
مجنون تر از لیلی ، شیرین تر از فرهاد
ای عشق از آتش اصل و نسب داری
از تیره ی دودی ، از دودمان باد
هفتاد پشت ما از نسل غم بودند
ارث پدر ما را ، اندوه مادرزاد
از خاک ما در باد ، بوی تو می آید
تنها تو می مانی ، ما می رویم از یاد
نویسنده: وحید
ساعت: 20:54
تاریخ: یکشنبه 18 اسفند1387
ساعت: 20:54
تاریخ: یکشنبه 18 اسفند1387
