
سلام
امروز یکی از روزهای قشنگ خداست،
تولد 1 سالگی وبلاگم
پارسال توی یکی از روزهای زرد فصل بارونی پاییز بود ،
که این وبلاگ با حس غمی که تو دلم بود به پا شد،
اما حالا خوشحالم.
تو این مدت حدودا یک سال ، غم ها و شادی های زیادی
اومدنو رفتن،اما تنها خاطره ای ازشون مونده.
تو این یک سال من هم خیلی چیزا یاد گرفتم،
بیشتر خودمو شناختمو ،بیشتر به چیزایی که دارم و ندارم واقف شدم.
خصایصی که هر کدومششاید برای کسی که تورو از دور میبینه ،
بسته به اخلاقش ، خوبی تو یا بدی تو باشه.
اما مهم اینه که حالا که یک سال پیش رفتم،
بیشتر خودم رو شناختم، بیشتر آدم ها رو شناختم
و بیشتر از همه خدای مهربونوم رو شناختم.
ممنونم از همه ی دوستای گلی
که تو این 1 سال برپایی وبلاگم ، به من لطف داشتن،
نظر دادن ،انتقاد کردن، دلداریم دادن و خلاصه اینکه
لطفشون شامل حال ما شد...
چه اونایی که میامدنو فقط منو به دیدن وبلاگشون دعوت می کردن،
چه اونایی که به مطالبم اهمیتی نمی دادند و بازم نظر می دادند
و چه اونایی که حتی نظر هم ندادند.
اما ممنونم از کسایی که با من بودن و هستن و خواهند بود
و به وبلاگم آمدند و می آیند و خواهند آمد.
قربون همتون ...
روزهای زندگیتون پر از
حس خوب بوییدن یاس های شکفته در بهار دل مهربونتون.
اینم یک کیک خوشمزه واسه همتون...

ساعت: 16:20
تاریخ: یکشنبه 28 مهر1387






حلول ماه شوال و عید سعید





